تلفظ بین المللی : /mˈoːkeb ravˈɑn/ تلفظ : [m'o:keb Rav'An]
لغت نامه دهخدا
موکب روان. [ م َ / مُو ک ِ رُ ] ( اِ مرکب ) عبارت است از حشم و خدم که همراه موکب باشند. ( آنندراج ). ج ِ موکب رو. سواران یا پیادگان که همراه سلطان یا فرمانروا باشند : به هارونیش خضر و موسی دوان مسیحا چه گویم ز موکب روان.نظامی.چو در موکب قلب دارا رسیدزموکب روان هیچ کس را ندید.نظامی.و رجوع به موکب و موکب رو شود....
