تلفظ بین المللی : /muːdbˈɑneː/ تلفظ : [mu:db'Ane:]
لغت نامه دهخدا
مؤدبانه. [ م ُ ءَدْ دَ ن َ / ن ِ ] ( ص نسبی ، ق مرکب ) به طور ادب و خوشرویی و باملاطفت. ( ناظم الاطباء ). همراه با ادب و تربیت و نزاکت : درخواست او را مؤدبانه رد کرد؛ به من جواب مؤدبانه داد.
فرهنگ عمید
از روی ادب، مانندِ اشخاص مؤدَب.
فرهنگ فارسی
با ادب از روی ادب و تربیت : مودبانه پیش رفت وسلام گفت . به طور ادب و خوشرویی و با ملاطفت .
مترادف و متضاد
فرهیخته‌وار، باادب ≠ غیر مودبانه
courteous (صفت)خوشخو، خوش رفتار، با ادب، مودب، مودبانه، خوش معاشرتurbane (صفت)مودب، مودبانه، مقرون به ادبcivilly (قید)مودبانهmannerly (قید)مودبانه، باتربیت...
