تلفظ بین المللی : /mˈuːti xˈɑn/ تلفظ : [m'u:ti x'An]
لغت نامه دهخدا
موتی خان. ( اِخ ) نام طنبوری که ابراهیم عادلشاه حاکم بیجاپور داشت و از بس توغل به علم موسیقی داشت ، این همه عزیزش می انگاشت که چون آن را به جایی می بردند در تخت روان می گذاشتند و علم و نقاره و کرنا همراه می بود و امرا او را کرنش می کردند. ( از آنندراج ) : رواست کرنش و تسلیم از آن به موتی خان که شاه چون خلفانش گرفته در دامن دری که دامن شاهش صدف بود شایدکه جان فشاندش از مهر دایه معدن.سنجر کاشی ( از ...
فرهنگ فارسی
نام طنبوری که ابراهیم عادلشاه حاکم بیجاپور داشت و از بس توغل به علم موسیقی داشت این همه عزیزش می انگاشت .
