تلفظ بین المللی : /mubˈadɑn mˈubad/ تلفظ : [mub'adAn m'ubad]
لغت نامه دهخدا
موبدان موبد. [ ب َ ب َ] ( اِ مرکب ) موبد موبدان. رئیس موبدان. دارنده عالیترین مقام روحانی در دین زرتشتی. ( از یادداشت مؤلف ). قاضی القضاة مجوس. ( مفاتیح ). یعقوبی فهرست صاحبان مناصب را در عهد یزدگرد اول ( نیمه اول قرن پنجم میلادی ) چنین آورده است : بلافاصله بعد شاهنشاه اسم «وزرگ فرماندار» سپس «موبدان موبد»، بعد از او «هیربدان هیربد»، و آن گاه «دبیربد» و از آن پس از «سپاه بذ» که یک نفر «پاذگوسپان ...
