تلفظ بین المللی : /mavˈɑkebˌeː/ تلفظ : [mav'Akeb,e:]
لغت نامه دهخدا
مواکبة. [ م ُ ک ِ ب َ ] (ع ص ) ماده شتری که با جماعت شترسواران همراهی کند. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || ماده شتر فراخ گام و شتابرو تیزرفتار. (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
مواکبة. [ م ُ ک َ ب َ ] (ع مص ) سیر کردن با دیگران و یا پیشی گرفتن ایشان را.(از منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از آنندراج ). با کسی در موکب او رفتن . (المصادر زو...
