موالیا. [ م َ ] ( ع اِ ) قسمی شعر. کاری. کان و کان. ملعبه. عروض البلد. حراره. تصنیف. قول. شرقی. موشح. موشحه. زجل. ( یادداشت مؤلف ): و دیوانه [ دیوان عیسی بن سنجر ] مشتمل علی الشعرو الدوبیت و الموالیا. ( ابن خلکان ). دکتر رضا قریشی در کتاب خود ( الکان و کان و القوما ) پس از نقل این گفته ابن خلدون که «عامه بغداد را شعری است که آن راموالیا نامند و قوما و کان و کان از فنون این نوع شعر است » چنین نویس...
فرهنگ فارسی
( اسم ) نوعی شعر و ترانه عربی که موالی ( بندگان ) برای خداوندان خود میخوانده و در ترجیع آن کلمه [ یا موالیا] را تکرار میکرده اند .
