تلفظ بین المللی : /mahrˈɑfzˈɑje/ تلفظ : [mahR'Afz'Aje]
لغت نامه دهخدا
مهرافزای . [ م ِاَ ] (نف مرکب ) مهرافزا. افزاینده ٔ مهر. که بیش محبت کند. که محبت و مهربانی خویش بیفزاید : هزارسال زیاد و هزار سال خورادمیی چو مهر ز دست بتان مهرافزای . فرخی .صلاحی شامل و عفافی کامل ، مجالستی دلربای و محاورتی مهرافزای . (کلیله و دمنه ).همچو مستسقی بر چشمه ٔ نوشین زلال سیر نتوان شدن از دیدن مهرافزایت . سعدی .وه که گر من بازبینم چهر مهرافزای اوتا قیامت شکر گویم طالع پیروز را. سعدی ....
