تلفظ بین المللی : /mˈankuː tˈejmur/ تلفظ : [m'anku: t'ejmuR]
لغت نامه دهخدا
منکو تیمور. [ م ُ ت َ ] ( اِخ ) رجوع به منگو تیمور و سبک شناسی ج 3 ص 103 و شد الازار ص 273 و 283 و یادداشتهای قزوینی ج 3 ص 330 شود.
دانشنامه آزاد فارسی
مِنْکو تیمور ( ـ۶۸۱ق)(یا: منگوتیمور) پسر یازدهم هولاکوخان مغول از مادری به نام اولجای خاتون. در ۶۵۳ق هولاکوخان، همسر اَبِش خاتون، آخرین فرمانروای سلغری فارس. در ۶۵۵ق همراه اباقا در اران و گرجستان به جنگ با مهاجمان مغول دشت قپچاق پرداخت. در زمستان همان سال که اباقا برای قشلاق به مازندران و گرگان رفت، منکو تیمور را به دفاع از استحکامات قفقاز گذاشت. مهم ترین حادثۀ زندگی منکوتیمور شکست او در ۱۴ رجب ۶۸...
