منودل. [ م ُ ن َ دِ ] ( ع ص ) پیر مضطرب لرزان. ( آنندراج ). نعت است از نودله ، و یقال مشی الرجل منودلاً؛ ای مسترخیاً. ( منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). آنکه می لرزد از پیری. ( مهذب الأسماء ). پیرمرد مضطرب و لرزان : مشی الرجل منودلاً؛ یعنی فروهشته و مسترخی راه رفت آن مرد. ( ناظم الاطباء ) .
