منصة. [ م َ ن َص ْ ص َ ] (ع اِ) حجله و خانه ٔ آراسته جهت عروس . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (از اقرب الموارد).
منصة. [ م ِ ن َص ْ ص َ ] (ع اِ) جلوه گاه عروس . (مهذب الاسماء). آنچه بر آن عروس را نشانند. (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء). کرسیی که عروس را بر بالای آن نشانند تا از میان زنان دیده شود. (از اقرب الموارد). تخت و یا سریر که عروس را بر آن نشان...
فرهنگ عمید
جایگاه.
فرهنگ معین
(مِ نَ صَّ ) [ ع . منصة ] (اِ. ) ۱ - تخت ، سریر. ۲ - جای ظاهر شدن چیزی .
فرهنگ فارسی
کرسی که عروس رابر آن بنشانند، جای ظاهرشدن چیزی ( اسم ) ۱ - کرسیی که عروس بر آن نشیند : [ قبل از آنکه عروس آن خدر بر منصه جلوه آید ... ] ( المعجم . چا . دانشگاه .۳ ) یا منصه عرض . کرسیی که کنیزکان را برای فروش بر آن بر آورند ( سبک شناسی ۲ ) ۳۳:۲ - جای ظهور چیزی . توضیح در تداول فارسی زبانان بفتح میم تلفظ شود .
