تلفظ بین المللی : /mˌennatˈeːak/ تلفظ : [m,ennat'e:ak]
لغت نامه دهخدا
منتهک. [ م ُ ت َ هَِ ] ( ع ص ) زشت کننده و آلوده نماینده ناموس کسی را. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). هتک کننده حرمت : بس به چه نام و لقب خواندی ملک بندگان خویش را ای منتهک.مولوی.|| رنجیده و لاغر سازنده. ( آنندراج ) ( از منتهی الارب ). آنکه مانده می کند و لاغر می سازد. ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ). رجوع به انتهاک شود....
فرهنگ معین
(مُ تَ هِ ) [ ع . ] (اِفا. ) ۱ - زشت کننده . ۲ - آلوده کنندة ناموس کسی . ۳ - مانده و فرسوده و لاغر کننده .
