منتفد. [ م ُ ت َ ف َ ] (ع اِ) فیه منتفد عن غیره ؛ در وی بی نیازی و فراخی است از دیگران . || تجد فی البلاد منتفداً؛ یعنی بیابی در شهرها گریزجای و رفتن جای و اضطراب جای . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
