منبوذ. [ مَم ْ ] ( ع ص ) مطروح و انداخته شده. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ) ( از اقرب الموارد ). || به راه باز نهاده. ( مهذب الاسماء ). کودک بر راه انداخته و منه الحدیث : صلی رسول اﷲ ( ص ) علی قبر منبوذ بالاضافه ؛ ای لقیط و یروی قبر منبوذ بالنعت ؛ ای بعیداً من القبور. ( منتهی الارب ) ( از ناظم الاطباء ). کودکی که مادرش وی را بر سر راه انداخته باشد. ( از اقرب الموارد ). لقیط. بچه سرراهی. بچه ...
