ممتحن . [ م ُ ت َ ح ِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از امتحان . آنکه می نگرد و تأمل می کند در قول و گفتار و می اندیشد پایان کار را. (از ناظم الاطباء). || آزماینده . (آنندراج ). آنکه می آزماید و آزمایش می کند. (ناظم الاطباء). آزمایشگر. (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). امتحان کننده : لیک پیر عقل نی پیر مسن می ندانی ممتحن از ممتحن . مولوی .کاروانی راه گم کرده کشیدسوی کوه آن ممتحن را خفته دید. مولوی .|| روشن و گشاد...