مل تنک. [م ُ ت ُ ن ُ ] ( ص مرکب ) به معنی تنک شراب باشد یعنی شخصی که حوصله در شراب خوردن نداشته باشد و او را مَل تَنگ هم می گویند. ( برهان ). کسی که حوصله شراب خوردن نداشته باشد و نخورد و بعضی مُل تَنگ نوشته و صاحب برهان مَل تَنگ نیز آورده. ( از بهار عجم ) ( از آنندراج ). کسی که حوصله در خوردن شراب ندارد. ( ناظم الاطباء ).
