تلفظ بین المللی : /maq1rˈaheː/ تلفظ : [maq1R'ahe:]
لغت نامه دهخدا
مقرحة. [ م ُ ق َرْ رِ ح َ ] (ع ص ) ادویه ٔ مقرحه ، داروهایی که سبب ریش و قرحه گردد . (یادداشت به خط مرحوم دهخدا). و رجوع به مُقَرِّح شود.
مقرحة. [ م ُ ق َرْ رَ ح َ ] (ع اِ) نخستین با رطب شدن خرما. (منتهی الارب ) (آنندراج ). اول باری که خرما رطب می گردد. (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). || (ص ) شتر که دهن او آبله ریزه برآورده باشد و بدان جهت لفچها را فروهش...
فرهنگ فارسی
( اسم ) مونث مقرح . یا ادویه مقرحه . داروهایی که تولید زخم و جراحت بر روی جلد کنند . نخستین با رطب شدن خرما . اول باری که خرما رطب می گردد .
