تلفظ بین المللی : /mˈafʔul fˈih/ تلفظ : [m'af?ul f'ih]
فرهنگ فارسی
( اسم ) یا ظرف عبارت از اسم مکان یا زمانی است که متضمن معنی فی ( در ) باشد مانند بوم و میل در دو مثال زیر: صمت یوما و مشیت میلا توضیح مفعول فیه در اوستا و پارسی باستان وجود داشته ودر فارسی جزو مفعول بواسطه است : حسن بخانه وارد شد .
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] مفعول فیه، اصطلاح نحوی است که برای زمان یا مکان فعل در جمله ذکر می شود که معادل قید زمان و قید مکان در فارسی است.عنوان مورد بحث از اسم (مفعول) و قید آن (فیه) تشکیل شده و در مقابل "مفعول مطلق" است که چنین قیدی را ندارد.لفظ "مفعول" به تنهایی، اسم مفعول از مادّه ی "فعل" و در لغت به معنای معمول و انجام یافته است اما در صورت اِسناد آن به قید "فیه"، معنای "انجام یافته در آن" خواهد داشت. در ای...
