مُفَضَّل ضَبّی، ابوالعباس ( ـ پس از ۱۶۳ق)ملقب به راویه، لُغَوی و تذکره نویس عرب. او را به دلیل دانش عمیق و وسیعش در لغت و ادب قدیم عرب، لقب راویه داده بودند. در حدود ۱۴۵ق، در قیام زیدیان به سرکردگی ابراهیم بن عبدالله شرکت کرد و به فرمان منصور خلیفۀ عباسی دستگیر و زندانی شد، اما به شفاعت مُصَیّب بن زُهیر از حبس رهایی یافت و سرانجام معلم مهدی، خلیفۀ بعدی، شد. سپس به کوفه رفت و همان جا اقامت گزید. مف...
