مفاض. [ م ُ ] ( ع ص ) نعت مفعولی از افاضة. و رجوع به افاضة شود. || مستوی و برابر. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ) ( ناظم الاطباء ).- رجل مفاض ؛ مردی که شکم و سینه او برابر باشد. ( از اقرب الموارد ). و رجوع به ترکیب بعد شود.- مفاض البطن ؛ آنکه سینه و شکم وی برابر باشد. ( ناظم الاطباء ). و منه فی صفته صلی اﷲ علیه وآله و سلم ، و کان مفاض البطن ؛ ای مستوی البطن مع الصدر. ( منتهی الارب ) ( آنندراج ).|| حدی...
