معنی کلمه : مفاصاه
لغت نامه دهخدا
مفاصاة. [ م ُ ] (ع مص ) جدا کردن چیزی را از چیز دیگر. (از اقرب الموارد). مفاصا. و رجوع به مفاصا شود.
( مفاصاة ) مفاصاة. [ م ُ ] ( ع مص ) جدا کردن چیزی را از چیز دیگر. ( از اقرب الموارد ). مفاصا. و رجوع به مفاصا شود.
