مغبطة. [ م َ ب َ طَ ] (ع ص ) ارض مغبطة؛ زمین پوشیده از انبوهی گیاه . (منتهی الارب ) (آنندراج ). زمین پوشیده از گیاه انبوه . (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
