تلفظ بین المللی : /maq1ˈɑlebˌeː/ تلفظ : [maq1'Aleb,e:]
لغت نامه دهخدا
مغالبة. [م ُ ل َ ب َ ] (ع مص ) غلبه کردن کسی را. غِلاب . (تاج المصادر بیهقی ). همدیگر چیرگی جستن و غلبه کردن بر کسی . غلاب . (منتهی الارب ) (آنندراج ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد). و رجوع به مغالبت شود. || نزد صرفیان آن است که بعد از مفاعله ، فعل ثلاثی مجردی بیاید تا غلبه ٔ یکی از طرفین مشارکت را در اصل فعل بیان دارد و آن بر وزن فعلته افعله (به فتح عین در ماضی و ضم آن در مضارع ) ساخته شود مانن...
فرهنگ عمید
بر یکدیگر چیره شدن، غلبه یافتن.
فرهنگ معین
(مُ لَ بَ یا لِ بِ ) [ ع . مغالبة ] (مصل . ) بر یکدیگر چیره شدن .
