معائب. [ م َ ءِ ] ( ع اِ ) عیبها و بدیها. ج ِ معیب که مصدر میمی است ، به معنی عیب. ( غیاث ) ( آنندراج ). ج ِ مَعاب و مَعابَة . ( منتهی الارب ). و رجوع به معاب و معابة و معایب شود.
معایب. [ م َ ی ِ ] ( ع اِ ) ج ِ مَعاب و مَعابَة. ( منتهی الارب ) ( اقرب الموارد ) ( محیطالمحیط ). عیبها و آهوها و بدیها و کاری بد وناشایسته. ( ناظم الاطباء ). عیوب : پس چون ضعیفی افتد میان دو...
فرهنگ عمید
عیب ها.
فرهنگ معین
(مَ یِ ) [ ع . ] (اِ. ) عیب ها، بدی ها.
فرهنگ فارسی
عیبها، بدیها، جمع معاب و معابه ( اسم ) جمع معاب و معابه عیبها .