تلفظ بین المللی : /mˌoʔɑʃˈerat/ تلفظ : [m,o?AS'eRat]
لغت نامه دهخدا
معاشرت. [ م ُ ش َ / ش ِ رَ ] ( از ع ، اِمص ) آمیختن و با هم آمیزش کردن. ( آنندراج ). با هم زیست کردن و با کسی زندگانی نمودن. ( غیاث ). اختلاط و آمیزش با هم و گفت و شنید با هم و الفت و مصاحبت و همدمی و رفاقت و زندگانی با هم و خوردن و آشامیدن با هم. ( ناظم الاطباء ). نشست و برخاست. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ) : آنجا که جهانی از تمتع آب و نان و معاشرت جفت و فرزند محروم شده باشند... ( کلیله و دمنه )...
فرهنگ عمید
۱. با هم زندگی کردن. ۲. با یکدیگر دوستی و آمیزش داشتن.
فرهنگ معین
(مُ شَ رَ ) [ ع . معاشرة ] (مص ل . ) رفاقت ، دوستی ، هم صحبتی .
فرهنگ فارسی
باهم زندگی کردن، بایکدیگردوستی و آمیزش داشتن ۱ - ( مصدر ) آمیزش کردن گفت و شنید کردن با هم الفت و مصاحبت داشتن . ۲- ( اسم ) آمیزش اختلاط گفت و شنید : و شاعر باید که در مجلس محاورت خوشگوی بود و در مجلس محاورت خوشگوی بود و در مجلس معاشرت خوشروی .
[ویکی نور] معاشرت، اثر شیخ حسین انصاریان (متولد خوانسار 1323ش)، که نگارش آن را در سال 1383ش به پایان رسانده است.وی در این کتاب، موضوع مهم معاشرت را از ابعاد گوناگون با استفاده از آیات و روایات توضیح داده و آثار مثبت همنشینی با صالحان و همچنین آثار منفی معاشرت با ناصالحان را ذکر کرده و حقوق معاشرت و مسئولیت بزرگ مربیان را یادآور شده است. نویسنده، این اثر را با زبان و ادبیاتی رسا و شیوا و متناسب با ...
