تلفظ بین المللی : /maznˈuːnɑt/ تلفظ : [mazn'u:nAt]
لغت نامه دهخدا
مظنونات. [ م َ ] ( ع ص ، اِ ) در اصطلاح منطق قضایائی که افاده ظن غالب ( حکم راجح ) کند ولی نقیض حکم نیز ممکن باشد. چنانکه گویی فلان با دشمن من دوست است ، و هر که با دشمن من دوست است پس دشمن من است ، که ممکن است دوست دشمن تو باشد ولی دشمن تو نباشد. یا فلان شبها در بازارها میگردد و هر که شب در بازار میگردد دزد است ، که نقیض این حکم نیز محتمل است....
فرهنگ فارسی
( اسم ) جمع مظنونه ( مظنون ) : ۱ - ظن برده شده ها گمان برده شده ها . ۲- حکمی که از روی ظن باشد : مظنونات مانند حکم بانک کسی که در شب ببام کسی شود خاین بود . ( اساس الاقتباس )
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] مظنونات، نوعی از قضایای غیر یقینی هستند که ماده خطابه قرار می گیرند.مظنونات، مشتق از ظن است. ظنّ دارای دو کاربرد است: ظنّ به معنای اعمّ (ظنّ مقابل یقین)؛ و ظنّ به معنای اخصّ. ← ظنّ به معنای اخصّدر تنظیم این مقاله از منابع ذیل استفاده شده است: • صلیبا، جمیل، فرهنگ فلسفی.• مظفر، محمدرضا، المنطق.• خوانساری، محمد، منطق صوری.• شیرازی، قطب الدین، درة التاج (منطق).• سبزواری، ملاهادی، شرح المنظ...
