مطمع. [ م ُ م َ ] (ع ص ) امیدوار کرده و آزمند گردانیده . (ناظم الاطباء).
مطمع. [ م ُ م ِ ] (ع ص ) آن که امیدوار میکند و آزمند میگرداند کسی را. (ناظم الاطباء).
(مَ مَ) [ ع . ] (اِ.) هرچیز که در آن طمع کنند. ج . مطامع .
(مُ مِ) [ ع . ] (اِفا.) 1 - آن که دیگری را به طمع می افکند، آزمند گرداننده . 2 - دارای طمع .
آرزو، هوس
مورد طمع، مورد آز
۱. مورد طمع، مورد آز
۲. آرزو، هوس