معانی کلمه : مطعن
لغت نامه دهخدا
مطعن . [ م َ ع َ ] (ع مص ) به نیزه زدن . (ناظم الاطباء). و رجوع به طعن شود. || (اِ) محل طعن . ج ، مطاعن . (ناظم الاطباء).
مطعن . [ م ِ ع َ ] (ع ص ) بسیار نیزه زننده و طعن کننده . ج ، مطاعن . (ناظم الاطباء). مطعان . (منتهی الارب ) (اقرب الموارد). و رجوع به همین کلمه شود.
فرهنگ عمید
نیزه زن.
فرهنگ معین
(مِ عَ ) [ ع . ] (ص . ) بسیار نیزه زننده به دشمن .
فرهنگ فارسی
( صفت ) بسیار طعن زننده بدشمن جمع : مطاعن مطاعین .
به نیزه زدن یا محل طعن جمع مطاعن
به نیزه زدن یا محل طعن جمع مطاعن
