تلفظ بین المللی : /mˌosallˈamɑt/ تلفظ : [m,osall'amAt]
لغت نامه دهخدا
مسلمات . [ م ُ ل ِ ] (ع ص ، اِ) ج ِ مُسلمة. (ناظم الاطباء). رجوع به مسلمة شود : برنخوانده خلق پنداری همی مسلمات و مؤمنات قائنات .
ناصرخسرو.
مسلمات . [ م ُ س َل ْ ل َ ] (ع ص ، اِ) ج ِ مسلّمة. (اصطلاح منطق ) آن مقدمه ها که چون خصم تسلیم کند پس بروی به کار داری ، خواهی حق یا مشهور یا مقبول باش و خواهی...
دانشنامه آزاد فارسی
مُسَلّمات(جمع مسلَّم) اصطلاحی در منطق. در دو معنا به کار می رود: ۱. معنی خاص، و آن مسلمّات خصم (طرف بحث) است که سائل (پرسنده) در جدل بدان ها تمسک می جوید و زمینۀ اِسکات او را فراهم می آورد، چنان که فی المثل گزارۀ «گاو، مقدس است»، جزو مسلّمات یک هندو است. ۲. معنی عام، که عبارت است از هرگونه قضیه یا هریک از مواد قیاس، بدان سبب که یا مسلَّم عقل اند، یا مسلّم وهم، یا مسلّم مخاطب، یا مسلّم گروهی خاص.wi...
فرهنگ فارسی
( اسم ) ۱ - جمع مسلمه .۲- مقدمه هایی بود که چون خصم تسلیم کند بروی بکارداری خواهی حق یا مشهور یا مقبول باش و خواهی مباش : و مسلمات مقدم. قیاس جدلی اند .
دانشنامه اسلامی
[ویکی فقه] مسلمات، یکی از اصطلاحات به کار رفته در علم منطق بوده و به معنای قضایای مورد پذیرش یا التزام مجیب در صناعت جدل است.«مسلمات»، گاهی در معنایی عام بکار می رود، و گاهی در معنای خاص.مسلمات به معنای عاممسلمات به معنای عام قضایایی هستند که افاده تصدیق جزمی در شخص می نمایند، البته جزمی که بر سببی خاص تکیه دارد و مستند به آن است. این قضایا اگر سبب جزمیت آنها در درون شخص باشد «معتقَدات»، و اگر بیر...
