مسجد. [ م َ ج ِ] (ع مص ) سر بر زمین نهادن . (تاج المصادر بیهقی ).
محل عبادت مسلمانان.
〈 مسجد جامع (آدینه): مسجدی که روزهای جمعه در آن نماز جمعه میخوانند.
بروزن مفعل اسم مکان یعنی محل سجود
تکیه ای: maččed
طاری: masǰed
طامه ای: masčed
طرقی: masǰed
کشه ای: mačed
نطنزی: mačey
سجدهگاه، عبادتگاه، مسکت، مسگت، مصلا، نمازگاه، نمازخانه