مستغرب . [ م ُت َ رِ ] (ع ص ) نعت فاعلی از استغراب . آنکه کسی را غریب می یابد. (اقرب الموارد). || مبالغه نماینده در خنده . (منتهی الارب ). رجوع به استغراب شود.
(مُ تَ رَ) [ ع . ] (اِمف .) غریب شمرده ، شگفت دانسته .
(مُ تَ رِ) [ ع . ] (اِفا.) کسی که به زبان ها و آداب و عادات غریبان (اروپاییان و آمریکاییان ) آگاه است ؛ مق . مستشرق ؛ ج . مستغربین .
عجیب، غریب، شگفت ≠ عادی
غربشناس، باخترشناس ≠ شرقشناس