تلفظ بین المللی : /mˌasathˈɑzeː/ تلفظ : [m,asath'Aze:]
لغت نامه دهخدا
( مستحاضة ) مستحاضة. [ م ُ ت َ ض َ ] ( ع ص ) نعت مفعولی از مصدر استحاضة. زنی که او را زیاده از ایام حیض خون آید. ( غیاث ) ( آنندراج ). زنی که خون حیض یا نفاس او افزون گردد بطوری که از عادت درگذرد، و فعل آن بصورت مجهول به کار رفته است. ( اُستُحیضت ) بسبب آنکه خارج از اختیار اوست. ( از بحرالجواهر ). زن که خون آید او را از رگ عاذل نه از حیض. زنی که همیشه حایض باشد. زن که خون بیند پس از روزهای عادت. ز...
فرهنگ فارسی
( اسم ) زنی که خون استحاضه از و آید جمع : مستحاضگان : و در زیر رگوی نوشته که : یعنی رگوی حیض مستحاضگان ...
