مس . [ م ُس س ] (اِ) به لغت اهالی مراکش ، قلمتراش و استره و موسی . (ناظم الاطباء).
مس . [ م َ ] (پسوند) مزید مؤخر امکنه : بیرمس (از قرای بخارا). (یادداشت مرحوم دهخدا).
مس . [ م ُ ] (اِ) مانعی بود که بدان سبب کسی به جائی نتواند رفت . (جهانگیری ) (از برهان ).
مه؛ بزرگ؛ مهتر: مسمُغان.
۱. دست مالیدن.
۲. احساس خستگی.
فلزی سرخرنگ که در ضرب سکه و تهیۀ سیم برق و ظروف آشپزخانه مورد استفاده قرار میگیرد.
(مَ) (ص .) بزرگ ، مه .
(مَ سّ) [ ع . ] 1 - (اِمص .) دست مالی ، سایش . 2 - دیوانگی .
(مِ) (اِ.)فلز چکش خور و سرخ رنگی که هادی الکتریسته نیز می باشد. در دمای 1083 درجه ذوب می شود.
مال من
غم و غصه – اندوه
۱فربه ۲مست – احساس سرمستی ناشی از سلامت کامل مزاج و روزگار ...
تکیه ای: mes
طاری: mes
طامه ای: mes
طرقی: mes
کشه ای: mes
نطنزی: mes
جنون، دیوانگی
سایش، دستمالی، لمس
لمس کردن، سودن، دست مالیدن
۱. سایش، دستمالی، لمس
۲. لمس کردن، سودن، دست مالیدن
۳. جنون، دیوانگی