معانی کلمه : مزگت

تلفظ بین المللی : /mˈazɡat/ تلفظ :‌ [m'azgat]

لغت نامه دهخدا

مزگت. [ م َ گ ِ ] ( اِ ) نمازخانه و مسجد. ( ناظم الاطباء ). خانه خدا. بیت اﷲ. ( برهان ). مزکت. مژگت. ( زمخشری ). به معنی خانه ای که برای پرستش پروردگار بسازند و هرکس خواهد در آن بندگی وعبادت کند و آن خانه را حرمت گذارند و پاک نگهدارندو چون خانه بندگی یزدان است به یزدان نسبت دهند و چون زاء و سین و تاء و دال تبدیل یافته اند معرب آن مسجد به فتح جیم است یعنی مکان سجده کردن. ( آنندراج ). مسجد. ( ترجمان...

فرهنگ عمید

مسجد.

فرهنگ معین

(مَ گِ ) (اِ. ) مسجد.

فرهنگ فارسی

مسجد، خانهای که برای عبادت درست کنندکه هرکس بخواهددر آنجانمازبخواندوعبادت کند
( اسم ) مسجد : تو مشرف تری ز هر مردم همچو بیت الحر ز هر مزکت . ( سوزنی رشیدی ) یا مزکت آدینه . مسجد جمعه مسجد جامع : با چنین ماه چنین جشن بود همچو در مزکت آدینه سرای . ( فرخی )
نمازخانه و مسجد

دانشنامه عمومی

مَزگَت واژه ای ایرانی به معنی مسجد است و ریشهٔ آن در زبان آرامی است.منظور از مز در مزکد یا مزگت همان خدا و کد به معنی خانه ست.سجادی، سید محمد تقی، تاریخ و جغرافیای تاریخی رامسر، نشر معین، ۱۳۷۸لغتنامهٔ دهخدافرهنگ نفیسی نوشتهٔ ناظم الاطباءمعادل این واژه در آرامی هخامنشی، سریانی و مندائی مَسْگداء است، و از آرامی وارد زبان عربی شده است.در زبان کُردی به مسجد ، مزگت یا مِزگوت گفته می شود و در تمامی کرد...