تلفظ بین المللی : /marzˈuːfeː/ تلفظ : [maRz'u:fe:]
لغت نامه دهخدا
مرضوفة. [ م َ ف َ ] (ع ص ) تأنیث مرضوف که نعت مفعولی است از مصدر رضف . رجوع به رضف شود. || شکنبه که آن را پاکیزه کرده و در سفر همراه دارند و به وقت حاجت هرگاه دیگ نباشد در آن پاره های گوشت اندازند بعد از آن سنگریزه را گرم کرده در همان شکنبه نهند تا آن گوشت پخته گردد. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). || قِدر مرضوفة؛ دیگ به سنگریزه های تفسان پخته . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد)....
