تلفظ بین المللی : /mˈardom ɡorˈizi/ تلفظ : [m'aRdom goR'izi]
لغت نامه دهخدا
مردم گریزی. [ م َ دُ گ ُ ] ( حامص مرکب ) گوشه گیری. اعتزال. عمل مردم گریز. رجوع به مردم گریز شود.
دانشنامه عمومی
مردم گریزی (به انگلیسی: Asociality) به عدم علاقه فرد به شرکت در روابط اجتماعی و انجام کارها به تنهایی می گویند. تفاوت فرد مردم گریز با فرد ضد جامعه (به انگلیسی: antisocial) این است که برخلاف او علاقه ای به ضدیت علیه اجتماع و شرایط آن ندارد.برونگرایی و درونگراییاختلال شخصیت اسکیزوییدهمنواییمردم گریزی در آیین های رهبانیت چون کاتولیسیزم، بوداگرایی و تصوف ویژگی پسندیده ای به شمار می آید که باعث جدایی ...
