تلفظ بین المللی : /mˈardom kˈeʃ/ تلفظ : [m'aRdom k'eS]
لغت نامه دهخدا
مردم کش. [ م َ دُ ک ُ ] ( نف مرکب ) کشنده مردم. آدمکش. قاتل. جلاد. میرغضب : ز پرده به گیسو بریدش کشان گرفتار در دست مردم کشان.فردوسی.ز نیکی جدا مانده ام زین نشان گرفتار در دست مردم کشان.فردوسی.همی بود گرسیوز بد نشان ز بیهودگی یار مردم کشان.فردوسی.ز مردم کشی ترس باشد بسی زمردم خوری چون نترسد کسی.نظامی....
فرهنگ عمید
آدم کش، قاتل، خون ریز.
فرهنگ فارسی
( صفت ) آنکه افراد آدمی را بکشد جلاد میرغضب : ز پرده بگیسو بریدش کشان بر روز بانان و مردم کشان . ( شا )
