تلفظ بین المللی : /mardˈɑvidʒ/ تلفظ : [maRd'AvidZ]
لغت نامه دهخدا
مرداویج. [ م َ ] ( اِخ ) ابن زیار مکنی به ابوالحجاج مؤسس سلسله امیران زیاری ( آل زیار ) است که از 316 تا حدود 435 هَ. ق. در ایران شمالی و مرکزی و جنوبی امارت داشته اند. وی از بزرگان دیلم و ابتدا از اتباع اسفارین شیرویه و سپهسالار او بود و اسفار به مصاحبت او بود که طبرستان را در 316 از داعی صغیر و ماکان کاکی گرفت و سپس از جانب اسفار مأمور گرفتن بیعت از سلار امیر خاندان آل مسافر در طارم شد اما چون...
فرهنگ فارسی
وی با کمک اسفار بن شیرویه با سپاهیان المقتدر جنگید و آنانرا شکست داد و دولت آل زیار را تاسیس کرد . ابن زیار
فرهنگ اسم ها
اسم: مرداویج (پسر) (فارسی) معنی: مرد آویز نام سرسلسله امرای زیاری در قرن چهارم و پنجم
