تلفظ بین المللی : /mˌardʒaʔˈiːjat/ تلفظ : [m,aRdZa?'i:jat]
لغت نامه دهخدا
مرجعیت. [ م َ ج َ عی ی َ ] ( ع مص جعلی ، اِمص ) مرجع بودن. مورد رجوع بودن. محل مراجعه دیگران بودن. رجوع به مرجع شود. || مرجع تقلید بودن. ( فرهنگ فارسی معین ).
فرهنگ معین
(مَ جَ یَّ ) [ ازع . ] (مص جع . ) ۱ - مرجع بودن . ۲ - مرجع تقلید بودن ، مجتهد.
فرهنگ فارسی
۱- مرجع بودن .۲- مرجع تقلید بودن مجتهد : درعصر مرجعیت آیهالله سید ابوالحسن اصفهانی ...
مترادف و متضاد
اجتهاد، فقاهت
دانشنامه اسلامی
[ویکی اهل البیت] «مرجعیت» در فرهنگ شیعی، آمیزه ای از شأن «افتا» و «ولایت» بوده است و مراجع عظام، هم در احکام کلی الهی مردم را ارشاد می کردند و هم در مسائل جزئی اجتماعی زعامت آنها را بر عهده داشتند. گاه حتی به قضاوت نیز می پرداختند.اما اگر دو شأن «افتا» و «ولایت» را تفکیک و فقط بر اوّلی عنوان مرجعیت را اطلاق کنیم، با چند پرسش مواجه می شویم:1. آیا تفکیک مرجعیت از رهبری جایز است؟ یعنی آیا ممکن است کس...
