مرتد. [ م ُ ت َدد ] ( ع ص ) از دین برگشته. نعت فاعلی است از ارتداد. اصلاًبه معنی برگشت و رجوع ، و به کسی اطلاق شود که از دین حق برگشته باشد. و در شرع کسی که بعد از قبول اسلام ترک مسلمانی گفته و از اسلام برگشته باشد : آنانکه مفسدان جهانند و مرتدان از ملت محمد و توحید کردگار.منوچهری.بریده چو طبع مؤمن از مرتداز بد دلی و بدی و بد مهری.منوچهری.ای شفیع صد هزار امت چو خاقانی به حشربنده مرتد بود و بر دست...
کسی که ازدین برگشته باشد ( اسم ) کسی که ازدین حقیقی عصر خود برگشته باشد : و پسرشداد مرتد مومن بود به هود علیه السلام . ۲- آنکه دین اسلام را ترک کند . مرتد فطری . کسی که در خانوادهای کافر متولد شده باشد و بهمان دین باقی باشد. توب. چنین کس در اسلام پذیرفته است . یا مرتد ملی . کسی است که قبلا مسلمان بوده و سپس مرتد شده توب. چنین کس در اسلام پذیرفته نیست .
مترادف و متضاد
صفت ≠ مومن
زندیق، کافر، مشرک، ملحد
ازدینبرگشته، بیدین، رافض، ترک مسلمانی کرده
۱. ازدینبرگشته، بیدین، رافض، ترک مسلمانی کرده ۲. زندیق، کافر، مشرک، ملحد ≠ مومن
abjurer (اسم)مرتدapostate (اسم)مرتد، خاینrenegade (اسم)مرتد، خائن، عیسوی مسلمان شدهheretic (اسم)مرتد، بدعت گذار، ملحدabjuror (اسم)مرتدdissident (اسم)مرتد، مخالفpervert (اسم)مرتدtergiversator (اسم)مرتد...
