مذبب. [ م ُ ذَب ْ ب ِ ] ( ع ص ) شتابان. ( منتهی الارب ). مسرع. ( اقرب الموارد ): راکب مذبب ؛ سوار شتابنده تنها. ( منتهی الارب ). راکب منفرد شتاب. ( از اقرب الموارد ). || ظماء مذبب ؛ تشنگی دراز که جهت آن از دور به سوی آب شتافته شود. ( منتهی الارب ). تشنگی دراز که برای رفع آن راهی دور بایست پیمودن. ( یادداشت مؤلف ). با عجله و شتاب. ( از متن اللغة ) ( از اقرب الموارد ).
