مدنگ. [ م َدَ ] ( اِ ) دندانه کلیدان. ( از لغت فرس اسدی ). تزه.( لغت فرس ، هرن ). کلید چوبی باشد که کلیدان را بدان بگشایند. در فرهنگی به معنی دندانه کلیدان و پره قفل نیز به نظر درآمده. ( جهانگیری چ عفیفی ج 1 ص 813 )( از برهان قاطع ). کلید چوبین یعنی چوبی خرد که چون او را حرکت دهند چوب کلان که به او در از اندرون بسته است گشاده شود و آن چوب کلان را کلیدان گویند و بعضی به معنی دندانه کلید گفته اند و ...
