تلفظ بین المللی : /mˌodarrˈadʒeː/ تلفظ : [m,odaRR'adZe:]
لغت نامه دهخدا
مدرجة. [م َ رَ ج َ ] (ع اِ) راه و جای رفتن . (دستورالاخوان ). جای رفتن و گذشتن . (منتهی الارب ). مَدرَج . دَرَج . مذهب . مسلک . (متن اللغة). || جای بالا رفتن . (ناظم الاطباء). راه های دشوارگذر کوهستانی . الثنیة الغلیظة بین الجبال . ج ، مدارج . (متن اللغة). رجوع به معنی قبلی و بعدی شود. || وسیله و روشی که برای ترقی شخص به کار رود. ج ، مدارج . (فرهنگ فارسی معین ). || (ص ) ارض مدرجة؛ زمینی بسیاردراج ...
فرهنگ عمید
۱. هر طریقه و وسیله ای که برای ارتقا به مقام بهتر و درجۀ بالاتر به کار آید. ۲. راه، طریق.
فرهنگ معین
(مَ رَ جَ یا جِ ) [ ع . مدرجة ] (اِ. ) ۱ - راه . ۲ - وسیله و روشی که برای ترقی شخصی به کار رود.
فرهنگ فارسی
( اسم ) ۱- راه . ۲- وسیله و روشی که برای ترقی شخص بکار رود جمع : مدارج .
گویش مازنی
/mad raje/ نام روستایی در بهشهر - ردیف شده – قطار شده
