مخاوشة. [ م ُ وَ ش َ ] (ع مص ) بلند کردن و دور داشتن پهلوی خود را از فراش . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (از اقرب الموارد).
( مخاوشة ) مخاوشة. [ م ُ وَ ش َ ] ( ع مص ) بلند کردن و دور داشتن پهلوی خود را از فراش. ( منتهی الارب ) ( ناظم الاطباء ) ( از اقرب الموارد ).