محوطه . [ م ُ ح َوْ وَ طَ ] (ع ص ) محوطة. رجوع به محوطة شود. || (اِ) ساحت . فضا. عرصه . گشادگی و فراخنا.
محلی که در آن بقایای مادی فعالیتهای گذشتۀ انسان یافت میشود
گردونه
حیاط، صحن
زمیننامحصور
حیطه، فضا، میدان، ساحت
۱. حیطه، فضا، میدان، ساحت
۲. حیاط، صحن
۳. زمیننامحصور
گردونه