آنچه که یقینا اتفاق افتد . یا مضارع محقق الوقوع . مضارعی است که وقوع آن حتمی است و گاه بجای این ضغیه فعل ماضی آورند : چنو ( چون آفتاب ) بر آید پیشی گرند حیوان خوش - چنو فورشد گردید یار جان ادبار . ( اسدی مناظره گبر و مسلم ) ( سعنی : چون او فرو شود ... ) مدتی این مثنوی تاخیر شد مهلتی بایست تا خون شیر شد . ( مثنوی مولوی )
