تلفظ بین المللی : /madʒsˈati ɡoʃˈɑje/ تلفظ : [madZs'ati goS'Aje]
لغت نامه دهخدا
مجسطی گشای. [ م ِ ج َ گ ُ ] ( نف مرکب ) شخصی را گویند که حل مسائل کتاب مجسطی را که در علم ریاضی نوشته اند بکند. ( برهان ). کسی که حل مسائل مجسطی نماید. ( غیاث ) ( آنندراج ) : شاه مجسطی گشای خسرو هیئت شناس رهبر صبح یقین رهبر علم الکتاب.خاقانی.خضر سکندرمنش چشمه رای قطب رصدبند مجسطی گشای.نظامی.و رجوع به مجسطی شود....
فرهنگ فارسی
( مجسطی گشا ی ) ( صفت ) شخصی که حل مسایل کتاب مجسطی یا علم هیئت کند .
