تلفظ بین المللی : /mˌodʒarrˈabɑt/ تلفظ : [m,odZaRR'abAt]
لغت نامه دهخدا
مجربات. [ م ُ ج َرْ رَ ] ( ع ص ، اِ ) چیزهای آزموده و تجربه شده. ( ناظم الاطباء ). ج ِ مجربة. رجوع به مجربة و مجرب شود. || ( اصطلاح منطق ) آن مقدمات بوند که نه به تنهایی خرد بشاید دانستن و نه به تنهایی حس ، ولیکن به هر دو شاید دانستن ، چنانکه چون حس از چیزی هر باری فعلی بیند یا او را حالی بیند و همه بارها چنان بیند داند خرد که نه از سبب اتفاق است و الا همیشه نبودی و بیشتر این حال نبودی. ( دانشنامه...
دانشنامه آزاد فارسی
مُجَرّبات (یا: تجربیات) قضایایی یقینی شده از راه تجربه، مثلِ «فلز در اثر حرارت منبسط می شود». مجربّات ازجملۀ یقینیات است که مقدمۀ برهان قرار می گیرند و قیاس برهانی می سازند.
[ویکی فقه] مجربات، یکی از اصطلاحات به کار رفته در علم منطق بوده و به معنای قضایای حاصل از مشاهده مکرّر همراه با قیاس خفیّ است.مبادی و مقدمات برهان را قضایای یقینی تشکیل می دهند. قضایای یقینی، یا اوّلی و بدیهی هستند یا ثانوی و نظری. هر قضیه یقینی نظری بایستی به یقینیات بدیهی منتهی شود. یقینیات بدیهی را بر ۶ قسم دانسته اند: اوّلیات؛ فطریات؛ مشاهدات (محسوسات)؛ حدسیات؛ متواترات و مجرّبات. توضیح اصطلاح...
