معانی کلمه : مجتبی

تلفظ بین المللی : /modʒtˈabɑ/ تلفظ :‌ [modZt'abA]

لغت نامه دهخدا

مجتبی . [ م ُ ت َ با ] (اِخ ) از القاب امام حسن علیه السلام . (ناظم الاطباء). لقب حسن بن علی بن ابیطالب (ع ). و رجوع به حسن بن علی شود.

مجتبی . [ م ُ ت َ ] (ع ص ) برگزیننده چیزی را. (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). پسند کننده . (ناظم الاطباء). || بگیرنده ٔ مال از جاهای آن . (آنندراج ) (از منتهی الارب ) (از ذیل اقرب الموارد). || جمع کننده و ف...

فرهنگ عمید

برگزیده.

فرهنگ معین

(مُ تَ با ) [ ع . ] (اِمف . ) برگزیده ، پسندیده .

فرهنگ فارسی

برگزیده و پسندیده
( اسم ) ۱ - برگزیده شده : هم موسی از دلالت او گشته مصطنع هم آدم از شفاعت او بوده مجتبی ( مجتبا ) . ( خاقانی ) ۲ - نام مردان از جمله لقب حسن ع ابن علی ع .
برگزیننده چیزی را

فرهنگ اسم ها

(تلفظ: mojtabā) (عربی) (در قدیم) برگزیده شده ، انتخاب شده . (در اعلام) لقب حسن بن علی امام دوم شیعیان (امام حسن مجتبی) (ع) .

اسم: مجتبی (پسر) (عربی) (مذهبی و قرآنی) (تلفظ: mojtabā) (فارسی: مجتبي) (انگلیسی: mojtaba) معنی: برگزیده، پسندیده، لقب امام دوم شیعیان، ( در قدیم ) برگزیده شده، انتخاب شده، ( اَعلام ) لقب حسن ابن علی امام دوم شیعیان ( امام حسن مجتبی ) ( ع )، حسن، انتخاب شده ( در اعلام ...