معانی کلمه : متهور

تلفظ بین المللی : /mˌotehˈavver/ تلفظ :‌ [m,oteh'avveR]

لغت نامه دهخدا

متهور. [ م ُ ت َ هََ وْ وِ ] ( ع ص ) آن که در چیزی به بی باکی افتد. ( آنندراج ). گستاخ و بی باک و بی پروا. ( ناظم الاطباء ). درافتاده در چیزی به بیباکی. ( ناظم الاطباء ) ( از منتهی الارب ). دلیر. بی باک. بی پروا. جسور. گستاخ. بی باکی کننده. ( یادداشت به خط مرحوم دهخدا ) : این پسر بقیةالوزراء که جباری بود از جبابره و مردی فاضل و با نعمت و آلت و عدت و حشمت بسیار اما متهور بود. ( تاریخ بیهقی چ ادیب ص...

فرهنگ عمید

بی باک، بی پروا، بی ترس، دلیر، پردل.

فرهنگ معین

(مُ تَ هَ وِّ ) [ ع . ] (اِفا. ) بی پروا، دلیر.

فرهنگ فارسی

بی باک، بی پروا، بی ترس، دلیر، پردل
( اسم ) بی باک کننده بی باک بی پروا گستاخ : سلطان علائ الدین پادشاهی متهور جبار قهار و بی رحم بود . جمع : متهورین .

مترادف و متضاد

بی‌باک، بی‌پروا، پردل، جسور، دلیر، شجاع، گستاخ، نترس ≠ ترسو، جبون

authordacious (صفت)بی پروا، متهور، بی باک، بی شرمbrave (صفت)بی پروا، دلیر، سرزنده، خیره، متهور، بی باک، عالی، غیور، بامروت، خیره سر، سرانداز، سلحشور، شجاع، دلاور، نترس، تهم، مرد، با جراتbold (صفت)جسور، بی پروا، دلیر، سرزنده، خیره، گستاخ، متهور، بی باک، باشهامت، خشن و بی احتیاط، چیره، غیور، بامروت، خیره سر، سرانداز، سلحشورdarin...