معانی کلمه : متمکن

۱. کسی که توانایی و مکنت دارد.
۲. [قدیمی] جاگرفته، جایگیر.

(مُ تَ مَ کِّ ) [ ع . ] (اِفا. ) جاگرفته ، جایگزین .

جاگرفته، جایگیر، جایگزین، کسی که توانایی ومکنت دارد
( اسم ) ۱ - جای گیر جای گزین ثابت : ... پادشاه آنجا که دختر پادشاه و بعد از فوت پدر بدستور آن ولایت بر سریر فرمانروایی متمکن بود ... ۲ - دارای مکنت و مال . ۳ - توانا قادر جمع : متمکنین .